Ombudsman Marianne van den Anker heeft donderdag 26 maart 2026 een duidelijke waarschuwing afgegeven over signalen van ongenoegen rond de Rotterdamse verkiezingen en in het bijzonder de verdeeldheid-campagne van Leefbaar Rotterdam. In een brief aan de gemeente en gemeenteraad benadrukt zij het belang van een goed functionerende lokale democratie, waarin alle Rotterdammers zich gehoord voelen. Heel opvallend, aangezien Van den Anker zelf ooit voor Leefbaar Rotterdam in de Rotterdamse raad zat.
[UPDATE Wijkraadskandidaten hebben inmiddels officieel bezwaar gemaakt, 27 maart 2026, zo meldt AD.nl]
De Raad010 lijkt zich openlijk tegen het lege, populisme te verzetten wat al jaren voor een extreem lage opkomst in Rotterdam lijkt te zorgen. Ook wisten veel Rotterdammers niet dat ze alleen in de eigen wijk voor de Wijkraad konden stemmen, wat vermoedelijk voor een lage stemming voor wijkraadsleden heeft gezorgd.
Leefbaar Rotterdam en gevoel van verdeeldheid
In de aanloop naar de verkiezingen ontving de ombudsman opvallend veel klachten over campagne-uitingen van Leefbaar Rotterdam. Met name de slogan “Rotterdammers eerst” riep weerstand op. Veel inwoners ervaren deze boodschap als polariserend en vrezen dat dit het gevoel van samenleven en leefbaarheid in de stad onder druk zet.
Hoewel Van den Anker aangeeft dat zij niet oordeelt over politieke inhoud, vindt zij het belangrijk deze signalen serieus te nemen. Volgens haar raken dit soort uitingen direct aan hoe inwoners de stad beleven: inclusief of juist verdeeld.
Ook het vliegtuigje dat op verkiezingsdag boven de stad vloog met een campagneleus van Leefbaar Rotterdam leidde tot klachten. Sommige Rotterdammers vonden dit ongepast en verstorend voor de rust rond stemlocaties. Volgens de ombudsman ligt hier wel een verantwoordelijkheid bij de politiek zelf om zorgvuldig met de openbare ruimte en de leefomgeving om te gaan. Zo meldt AD.nl en Open Rotterdam, maart 2026.
Verwarring en ongelijkheid bij wijkraadverkiezingen
Naast zorgen over campagnes kwamen er veel klachten binnen over het stemmen op wijkraden. Rotterdammers mochten alleen in hun eigen wijk stemmen, wat voor verwarring zorgde. Ook de formulieren werden als onduidelijk ervaren, wat de toegankelijkheid van de lokale democratie en daarmee de betrokkenheid bij de leefomgeving niet ten goede kwam.
Onafhankelijke kandidaten voelen zich daarnaast benadeeld. Zij ervaren dat politieke partijen een voorsprong hebben en dat het lotingssysteem invloed heeft op hun kansen. Dit voedt het gevoel dat niet iedere stem of kandidaat evenveel gewicht krijgt, wat uiteindelijk invloed heeft op het vertrouwen in het bestuur van de stad.
Lage opkomst en representativiteit
Van den Anker uit ook zorgen over de extreem-lage opkomst van 40,7%. Dat betekent dat bijna 60% van de Rotterdammers niet heeft gestemd. Volgens haar kan de uitslag daarom niet volledig gezien worden als een representatieve afspiegeling van de stad. Juist voor de leefbaarheid van Rotterdam is brede betrokkenheid essentieel. Als grote groepen inwoners zich niet vertegenwoordigd voelen, kan dat leiden tot meer afstand tussen bewoners en bestuur.